Days, months and years pass

Everything can be the same

But me

…That I find more in love with you

روزها، ماه ها و سال ها می گذرند

وشاید هیچ چیز عوض نشود

جز من

که بیش از پیش عاشقت گشته ام...

سلام به همه دوستای گل خودم، چطورین یا نه؟؟؟

اینجا یه جشن کوچولو گرفتم..... پس شما هم همراهی کنید...

 آماده ؟... شروع کنید میخوام از خودتون پزیرایی کنید باشه ؟؟؟

تعارفرو بزارید کنار.

موزیک:

گروه رقص:

آها حالا شد، میخوام دلیل خوشحالی و جشن رو براتون بگم:

بابا اینقدر سوال نپرسید

نه دوستان فارق تحصیل نشدم، سالگرد ازدواجم نیست، تولدمم نیست، ای بابا بزارید بگم:

           امروز تولد عشقم بود... 

اینا کادوای منه.... 

               تولدت مبارک نفسم

امیدوارم از کادوهای ناقابلی که بهت دادم خوشت اومده باشه احمدرضای عزیزم

حالا دیگه نوبتی هم باشه نوبت چیه؟؟؟

آ ره دیگه نوبت خوردن کیکه...     

آروم، عجله نکنید عزیزان به همه میرسه...

 اینم هست:

از حضورتون خیلی خوشحال شدم و ممنونم که اومدید

امروز در آسمان جشنی پابرجاست همه فرشتگان

بالهایشان را گسترانیده اند و با عشق

فریاد میزنند:

 احمدرضا جان تولدت مبارک

میخوام بدونی از زندگی در کنارت واقعا خوشحالم و روز به روز عشقم بیشتر

از قبل میشه بهت...

دوست دارم عزیزم بیشتر از دیروز و

کمتر از فردا.....

دوباره پاییز

دوباره پاییز

اما نه ((فصل خزان)) زرد!

دوباره پاییز

اما نه فصل اندوه و درد!

دوباره پاییز

فصل زیبای سادگی

دوباره پاییزِِ, موسم شدید دلدادگی

دوباره پاییز..... دوباره عاشقی...

پاییز یعنی:

سقوط یک برگ از شاخه درخت یعنی پاییز

پاییز یعنی قصه ای از غصه لبریز

پاییز یعنی اوج هنر

سقوط برگی در تنپوش زرد

پاییز معنی طعم وداع

لبریز از باران های بی تپش

لبریز از شوق رفتن

چشمانی گره خورده به راه

حتی ساده ترین تفسیر آه

پاییز فصل اوج خوشبختی زیبا ترین نگین

نگاه منتظر برگ روی زمین

پاییز یعنی تنپوش زیبای من

پاییز یعنی شوق پر کشیدن از زندان تن

و چه حس زیباییست آرامش

در عین بودن

در حین زیستن

بین تنگناهای زندگی

در کنار تو ...به خاطر تو

من فصل پاییز رو خیلی دوست دارم یعنی عاشقشم...

چون هم هواش عالیه, هم عشقم متولد پاییزه ...و و ومهم تر از همه فصلیه که:

 عاشق شدم...

فصلیه که نیمه گمشده خودم رو پیدا کردم...

فصلیه که منو عشقم مال هم شدیم...

پاییز عاشقتم

راستی  بچه ها یه چیزی...

.

.

.

.

.

وقت خریدن لباس های پاییزی دقت کنید:

لباس هایی با جیبهای بزرگ به اندازه ی دو دست !

شاید همین پاییز عاشق شُدید .

استعفا از بزرگ سالی:

بدین وسیله من به طور رسمی از بزرگ سالی استعفا میدهم و

مسعولیت های یک کودک هشت ساله را قبول میکنم,

میخواهم به یک ساندویچ فروشی بروم و فکر کنم آن جا یک رستوران

پنج ستاره است...

میخواهم فکر کنم شکلات از پول بهتراست چون میتونم آن را بخورم

میخواهم به گذشته بازگردم,

به وقتی که  نمی دانستم چه چیز هایی نمیدانم و هیچ اهمیتی نمیدادم...

می خواهم به همان زندگی ساده و زیبای خودم بازگردم نمی خواهم

زندگی من پر شود از مدرک های

اداری, خبر های ناراحت کننده, صورت حساب , جریمه, قبض و ....

این کلید ماشین من, کارت اعتباری, موبایل, کلید خونه وبقیه ی مدرک ها, مال شما....

من رسما از بزرگسالی استعفا میدهم...

                                                                                                                        امضاء: jojo

کاش می شد یه بار دیگه برگردیم به بچگی...

خدایا واسه تو که کاری نداره.....

بازم... ای کاش...

...

بچه که بودم مدام دستم را از دستان نگرانی که مراقبم بود رها میکردم و آرزویم بود که

یکبار تنها از خیابان رد شوم...

الان از سر بچگی هرچه وسط خیابان سر به هوا میدوم هیچ کس حاضر نیست دستم را

بگیردحتی برای لحظه ای مراقبم باشد...

کاش همان کودکی بودیم که حرف هایش را از نگاهش می توان خواند

اما اکنون اگر فریاد هم بزنیم کسی نمی فهمد  …

و دل خوش کرده ایم که سکوت کرده ایم .

آری ،

سکوت پُر بهتر از فریاد تو خالی ست !

دنیا را ببین …

بچه بودیم از آسمان باران می آمد ، بزرگ شده ایم از چشم هایمان می آید !

بچه بودیم دل دردها را با هزار ناله می گفتیم !

همه می فهمیدند …

بزرگ شده ایم …

درد دلمان را به صد زبان ، به کسی می گوییم …

و هیچ کس نمی فهمد !

بيشتر از آنچه كه تصور ميكني دوستت دارم و

بيشتر از آنچه باور داري عاشق توهستم

بيشتر از هر عشقي بر تو عاشقم و بيشتر از هر ديوانه اي مجنون تو هستم.

عزيزم من محتاج تو هستم و بدون تو زندگي برايم مفهومي

جز تاريكي و سياهي ندارد!

دوستت دارم چونكه ميدانم تو نيز مرا دوست ميداري ،

دوستت دارم چونكه مرا باور داري و مرا لايق آن قلب پر از محبتت ميداني!

تنها آرزويم اين است كه تا آخرين لحظه زندگي ام در كنارتو باشم

و جز اين از خداي خويش هيچ آرزويي را ندارم

عزيزم اين قلب كوچك و شكسته و پر از عشق من تنها هديه اي است

از طرف من به تو!

از تمام دنيا تنها همين قلب كوچك را دارم ، همين و بس!

عزيزم تا پايان با تو مي مانم چونكه تنها تو هستي كه

معناي واقعي عشق را به من ابراز كردي و آموختي!

آموختي كه عشق يعني تا پايان زندگي ماندن و تا پايان زندگي دوست داشتن

 برای عشقم:

سلام عشق من

دلم خیلی برات تنگه, کاش میدونستی این دوروزی که پیشم نبودی

چطور گذشته برام!!!

کاش میدونستی چه حالی دارم وقتی به این فکر میکنم که

سه روز  دیگه هم باید بی تو سر کنم...

همش میشینم عکساتو نیگاه میکنم, قربونت برم دارم ثانیه شماری میکنم واسه دیدنت,

زود تر برگرد...

 من برگشتم:

 سلام به دوستای ناناز خودم حالتون چطوره؟؟؟؟؟؟

من بعد از یه غیبت تقریبا طولانی, برگشتم

واقعا از همتون ممنونم که برام نظر گذاشتین و واقعا ازتون معذرت میخوام که نتونستم

 به موقعه آپ های قشنگتون رو بخونم.

قول میدم اگه بیاین پیشم بازم بیام براتون بترکونم.....

دفتر زندگیم سراسر عشق است و مهر و عاطفه و از طراوت  و شادابی  سرشار...

                         زیرا الفبای دوام زندگی من در سه حرف معنا می شود:

پ: پیوسته در رنج و زحمت روزگار. 

                                 د: دستان پینه بسته ای که حریم امن بوسه گاه من است.  

                        ر: راستی, درستی, شجاعت و مردانگی را تعبیر می کند

و همراهی این سه حرف یعنی  ٌپدرٌ

همان وجود مبارک که دوستش دارم و می ستایمش...

 بابایی مهربونم خیلی دووووووووووووووووست دارم

                          از ته قلبم آرزو میکنم هیچوقت غمگین نبینمت

دلم بدجوری برات تنگه 

می بوسمت...

                                                                                            

 
 

                              

                 پیشاپیش روز مرد مبارک 

                                                               

 

دوستت دارم و دلم میخواست بهترین هدیه ها را به تو تقدیم می کردم

مادرم اگر می شد از ابرها لباسی از حریر برایت می دوختم

 و ستارگان را مانند گردنبندی به گردنت می انداختم

ماه را همچون انگشتری به انگشتت می کردم و خورشید را همچون تاجی بر سرت قرار می دادم 

                  اگر می شد گل ها را مانند فرشی به زیرپایت پهن میکردم   

اگر می شد تمامی درختان را همانند چیزی به روی سرت می گرفتم تا برایت

سایه بانی باشند و از گرمی آفتاب سوزان محفوظت بدارند...

***  تو یه فرشته ای ***

                                  مامانی خوشگلم روزت مبارک, خیلی دووووووووست دارم

                                        ممنونم واسه همه زحمتهایی که واسم کشیدی ...

                                                        دلم خیلی برات تنگ شده
                                                                                                                     

                                                  می بوسمت...

                                                                                         

         

                        

                                                                            

               روز زن مبارک

                                                                   

                                                         

   

شب  سردی است و من افسرده

راه دوری است پای خسته

تیرگی هست و چراغی مرده 

میکنم تنها از جاده عبور

دور ماندند زمن آدم ها

سایه ای از سر دیوار گذشت

غمی افزود مرا بر غمها

فکر تاریکی و این ویرانی

بی خبر آمد تا با دل من

قصه ها ساز کند پنهانی

نیست رنگی که گوید با من

انکی صبر, سحر نزدیک است

هردم این بانگ برآمد از دل

وای, این شب چقدر تاریک است

خنده ای کو که به دل انگیزم ؟

قطره ای کو که به دریا ریزم ؟

صخره ای کو که بدان آویزم ؟

مثل این است که شب نمناک است

دیگران را هم غم هست به دل

                                      غم من لیک,

                                                       غمی غمناک است...

         ( سهراب سپهری )

  

 

کاش می شد بعضی وقتا چشماتو ببندی و وقتی بازشون کردی

همه ی غم هات یادت بره

کاش می شد بعضی وقتا  هرچی روکه تو دلته

رو بریزی بیرون

کاش می شد بعضی وقتا گوشات چیزایی رو که دلت رو میشکنن رو نمی شنید

کاش می شد وقتی ناراحتی یکی رو داشتی

که واقعا کنارت بود...

وقتی با تو آشنا شدم قطره ای بودم،

 دورمانده ای از دریای جوشان عشق

با نگاه عاشقانه ات برکه ای زیبا شدم برای به تو اندیشیدن

با لبخند زیبایت چشمه ای جوشان شدم برای گنجاندن خاطراتت در ذهنم

باسخن عاشقانه ات رود شدم بر روی بستر عشق های نهفته

با بودنت دریایی شدم و تجربه کردم روز های زیبای با تو بودن را

حالا که در کنارم هستی

اقیانوسی هستم خشکی ناپذیر با دنیایی از محبت و علاقه به چشمان زیبایت...

و سرمستم از این کنار تو بودن...

امروز اولین سالگرد ازدواج منو عشقم بود، خیلی خوشحالم

خوشحالم از اینکه این یک سال به خوبی تموم شد.

احمدرضا ازهمینجا بهت میگم:

ممنونم که همیشه تمام سعی خودتو کردی که یه زندگی عاشقانه برام

درست کنی...

 عاشقانه و دیوونه وار میخوامت عزیزم 

                                                       . . . Love is

   forgiving even though it’s hard

                  :to forget  

holding handsand never wanting

                :to let go

  hoping that tomorrow will be as

:wonderful as today

                             sharing secrets

       and whispers

           .and star-spangled nights

And most importantly

                                                     . . .Love is

      Knowing that you’ll never

        be loneli

.again       

(ترجمه در ادامه مطلب)

روز بارانی بود...

غمگین ونا امید

در آخرین لحظات سوار اتوبوس شد روی صندلی نشست.

از کلاس های ظهر متنفر بود اما حداقل این حسن را داشت که مسیر خلوت بود…

اتوبوس که راه افتاد نفسی تازه کرد و به دور و برش نگاه کرد.

پسر جوانی روی صندلی جلویی نشسته بود که فقط می توانست

نیمرخش را ببیند که داشت از پنجره بیرون را نگاه می کرد …

به پسر خیره شد و خیال پردازی را مثل همیشه شروع کرد :

چه پسر جذابی! حتی از نیمرخ هم معلومه.

اون موهای مرتب شونه شده

و اون فک استخونی .

سه تیغه هم که کرده حتما ادوکلن خوشبویی هم زده…

چقدر عینک آفتابی بهش می آد… یعنی داره به چی فکر می کنه؟

آدم که اینقدر سمج به بیرون خیره نمیشه! لابد داره به نامزدش فکر می کنه…

آره. حتما همین طوره.

مطمئنم نامزدش هم مثل خودش جذابه. باید به هم بیان (کمی احساس حسادت)…

می دونم پسر یه پولداره… با دوستهاش قرار می ذاره که با هم برن شام بیرون.

کلی با هم می خندند و از زندگی و جوونیشون لذت می برن؛میرن پارتی، کافی شاپ،

اسکی، چقدر خوشبخته!

یعنی خودش می دونه؟ می دونه که باید قدر زندگیشو بدونه؟!!

دلش برای خودش سوخت.احساس کرد چقدر تنهاست و چقدر بدشانس است

و چقدر زندگی به او بدهکار است.

احساس بدبختی کرد. کاش پسر زودتر پیاده می شد…!!!

ایستگاه بعد که اتوبوس نگه داشت، پسر از جایش بلند شد.

مشتاقانه نگاهش کرد، قد بلند و خوش تیپ بود. ..

پسر با گام های نااستوار به سمت در اتوبوس رفت.

مکثی کرد و چیزی را که در دست داشت باز کرد…

یک، دو، سه و چهار … لوله های استوانه ای باریک به هم پیوستند و یک عصای سفید

رنگ را تشکیل دادند. ..

از آن به بعد دیگر هرگز عینک آفتابی را با عینک سیاه اشتباه نگرفت و به خاطر

چیزهایی که داشت

خدا را شکر کرد.....

 

 

 

  بازم از همتون معذرت میخوام واسه غیبتم




 

روزی خواهم مرد

روزی بوی عطر تنم لابه لای تن خاک خواهد پیچید

روزی چشم باز خواهم کرد, در زیر پوست خاک تنها صدای هجوم سربازان سنگ

به گوشم خواهد رسید......

روزی خواهم مرد

گریه های  پشت سرم تلخ خواهند بود, وای به حالم شب هایی که در خلوت قبرستان به روی

سنگ قبرم خواهند نشست , تنهای تنها چه سنگین و زهرآلود است تنهایی ...

روزی خواهم مرد و کسی نخواهد پرسید:

 این جسد مرده به چند می ارزد؟؟؟

چه زجر آور است, وقتی مورچه ها عدسی چشمانت را می دزدند, آنگاه نمی توانی حتی نوشته های روی

سنگ قبرت را هم بخوانی...

روزی خواهم مرد اما دوست دارم روی پتوی سنگینم حک شود:

                [  تا که بودیم کس ندانست که هستیم                  

                                                    باشد که نباشیم و بدانند که بودیم  ]   

ای کاش میدانستم پس از مرگم , اولین کسی که اشک در چشمانش حلقه می زند

وآخرین کسی که مرا فراموش میکند

کیست؟؟؟

چقدر این روزا برام دردناکه

احساس میکنم دیگه نمیتونم زنده بمونم...

خنده ی تلخ من از گریه ................

لحظه های کاغذی:

خسته ام از آرزو های,آرزو های شعاری

شوق پرواز مجازی بالهای استعاری

تحظه های کاغذی را روز و شب تکرار کردن

خاطرات بایگانی , زندگی های اداری

آفتاب زرد وغمگین , پله های رو به پایین

سقفهای سرد و سنگین ,آسمان های اجاری

با نگاهی سر شکسته , چشمهایی پینه بسته

خسته از در های بسته , خسته از چشم انتظاری

صندلی های خمیده, میزهای صف کشیده

خنده های لب پریده , گریه های اختیاری

عصر جدول های خالی , پارک های این حوالی

پرسه های بیخیالی , نیمکت های خماری

رو نوشت  روز ها را , روی هم سنجاق کردم:

شنبه های بی پناهی, جمعه های بی قراری

عاقبت پرونده ام را ,  با غبار آرزو ها

خاک خواهد بست روزی, باد خواهد برد باری

روی میز خوالی من صفحه ئ باز حوادث

در ستون تسلیت ها , نامی از ما یادگاری......

مرگ من روزی فرا خواهد رسید

                                              در بهاری روشن از امواج نور

در زمستانی غبار آلود و دور

                                              یا خزانی خالی از فریاد و شور

خاک می خواند مرا هر دم به خویش

                                             می رسند از ره که در خاکم نهند

آه شاید عاشقانم نیمه شب

                                          گل به روی گور نمناکم نهند

اینبار آپم مثل خودم خیلی غمگینه

خنده ی تلخ من از گریه غم انگیز تر است

پس چرا گریه کنم خنده دل انگیز تر است

صبح خورشید آمد

دفتر مشق شبم را خط زد

پاک کن بیهوده است

اگر این خط ها را پاک کنم

جای آنها پیداست

ای که خط خوردگی دفتر مشقم از توست!

تو بگو!

من کجا حق دارم

مشق هایم را    

                    روی کاغذی باطله با خود ببرم؟

می روم

                دفتر پاکنویسی بخرم

زندگی را باید

                         از سر نوشت

**قیصرامین پور**

سلام به دوست جونیای خودم

حالا که همه اینجان و دور همیم, میخواستم یه چیزی بگم:

اول این که: ممنونم اومدین

دوم این که:

 من هروقت آپ می کنم به تمام لینکهام خبر میدم و انتظار دارم شمام منو خبر کنین...

.

.

.

.

خب دیگه همین....

سلام به تمام دوستای گل و دوستداشتنی خودم

من برگشتم ....

تو این مدتی که نبودم چند تا اتفاق خیلی مهم برام افتاد که میخواستم تو اون روزا  آپ کنم و خوشحالیمو با شما تقسیم کنم

ولی....

ولی حیف که نتونستم, (یعنی قسسمت نشد) عوضش الان میخوام همشونو براتون تعریف کنم:

اولیش:

تولد خواهرزاده ی گلم آتین بود که 1389/8/2  به دنیا اومد.....((که الانم یه ماه و یه روزش شده))

سومیش:

1389/8/21سالروز تولد عشقم یعنی احمدرضا بود که از همین جا واسه چندمین بار بهش تبریک میگم....

(البته ببخشید اااااااااااااا ولی نمیتونم دومیش رو بگم......)

 تولد مبارک نفسم:

بازهم منو جرات ابراز یک دلتنگی, باز هم تصویر قشنگ یک سیب سرخ در آینه خاطرات من...

 در آبان یاد تو سرگردانم, آبانی که اسم زیبای تو نیمه ی دوم آن را رنگی آسمانی زده, آمدن و رفتن لحظه

هایش بی اجازه ی تو ممکن نیست؟!!

میلاد تو آغاز التهاب یک حضور در تب تنهایی یک اتفاق است, میلادی که وقوعش با رخداد لاجوردی یک

عشق توام شده پس بیاد بیاور تبلورشفاف حقیقت را در تنهایی معصومانه عشق واز یاد نبر غم های پنهان

دریچه پرامید مرا در انتظاری راس ساعت سرخ عاشقی !!!

در ابهتی مغموم تقدس شگرف چشمانت را در رستاخیز واژه ها می نشانم و هرچند در ابراز زیبایت

عاجزم, جسورانه تنها تمنایت می کنم....

من تابستانی ام ولی با شوری وصف ناپذیر به استقبال آبان در در پاییز آمده ام تا بدانی آتش در کنار باران

نماد همه ی زیبایی هاست

پس زیبای من:

رسوخ روشن عشق در ناز کهربایی چشمانت مبارک.

سالروز آغاز حضور نازنینت مبارک.

اصلا مهربانم تولدت مبارک.....

عهد آدم:

من ازعهد آدم تو را دوست دارم

از آغاز عالم تو را دوست دارم

چه شبها من و آسمان تا دم صبح

سرودیم نم نم : تو را دوست دارم

نه خطی, نه خالی ! نه خواب و خیالی!

من ای حس مبهم تورا دوست دارم

سلامی صمیمی تر از غم ندیدم

به اندازه ی غم تورا دوست دارم

بیا تا صدا از دل سنگ خیزد

بگوییم باهم : تو را دوست دارم

جهان یک دهان شد هم آواز با ما:

تورا دوست دارم, تورا دوست دارم

          

مرا حرفه ای نیست

جز آنکه دوستت بدارم

و روزی که از مواهب من بی نیاز شوی

ودیگر نامه های مرا نپذیری

کارو حرفه ی خود را از دست

خواهم داد.....

من امروز بعد از یه مدت خیلی طولانی برگشتم

هرچند توی این یه هفته ی اخیر حالم زیاد خوش نبود و روحیه ی هیچ کاری رو نداشتم

و معلوم نیست چند ساعت بعد چه حالی داشته باشم....

ولی الان اومدم بگم خوشحالم, سرشارم از عشق, عشق کسی که دیوونه اشم

و میخوام راحت, جلوی همه بگم:

.

.

.

احمد رضا عاشقانه دوست دارم

سلام دوستای گلم

مرسی که بهم سر میزنید من خیلی عجله دارم

میخوام برم سفر و احتمالا ۱۵ روزی طول میکشه میخوام با نظرای قشنگتون حسابی برام بترکونین.

دووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووستون دارم

البته اگه به  نت دسترسی  داشته باشم حتما آپ میکنم

فعلا

پسری که عاشق فوتبال بود

چند روزی می شد که دیگه زمین نمیرفتیم وتوی اون کوچه با دوستام فوتبال بازی میکردیم

که زدم شیشه ی یکی از خونه هارو آوردم پایین

وقتی اومد بیرون و سرم داد زد وعصبانی شد فهمیدم این همون دختر آرزوهامه که همیشه منتظرش بودم.

بعد از اون اتفاق هر هفته می رفتم  ویکی از شیشه هاشونو میاوردم پایین

فقط به بهونه ی دیدنش,

حتی دلم واسه داد زدن هاش هم تنگ شده بود

از همون روز اول قلبم تو آفساید نگاهش بود اما اون با خودخواهیش منو

از زندگیش اوت کرد ولی من بازم کم نیاوردم و ادامه دادم اون روز...

وقتی اون روز...

وقتی اون روز با نامزدش دیدمش فهمیدم به فینال نرسیده

یک سوال

دختری کنجکاو میپرسید:  ایها الناس عشق یعنی چه؟

دختری گفت: اولش رویا آخرش بازی است و بازیچه

مادرش گفت: عشق یعنی رنج پینه و زخم و تاول کف دست

پدرش گفت: بچه ساکت باش بی ادب! این به تو نیامده است

رهروی گفت: کوچه ای بن بست سالکی گفت: راه پر خم و پیچ

در کلاس سخن معلم گفت: عین و شین است و قاف، دیگر هیچ

دلبری گفت: شوخی لوسی است تاجری گفت: عشق کیلو چند؟

مفلسی گفت: عشق پر کردن شکم خالی زن و فرزند

شاعری گفت: یک کمی احساس مثل احساس گل به پروانه

عاشقی گفت: خانمان سوز است بار سنگین عشق بر شانه

شیخ گفتا:گناه بی بخشش

 واعظی گفت: واژه بی معناست

زاهدی گفت: طوق شیطان است

 محتسب گفت: منکر عظما ست

قاضی شهر عشق را فرمود حد هشتاد تازیانه به پشت

جاهلی گفت: عشق را عشق است

 پهلوان گفت: جنگ آهن و مشت

رهگذر گفت: طبل تو خالی است یعنی آهنگ آن ز دور خوش است

دیگری گفت: از آن بپرهیزید یعنی از دور کن بر آتش دست

چون که بالا گرفت بحث و جدل توی آن قیل و قال من دیدم

طفل معصوم با خودش می گفت: من فقط یک سوال پرسیدم!

دلم گرفته

دلم گرفته, آره خیلی وقته گرفته...

الان که دارم اینو مینویسم اشکام دونه دونه گونه هامو نوازش میکنن و آروم روی دامن دلتنگی

هام می افتن و میمیرن, میمیرن, آره به همین سادگی می میرن...

مردن چقدر ساده اس ولی ما آدما همیشه فکر می کنیم خیلی سخته, مردن این نیست که

بری اون دنیا و دیگه این دنیای به ظاهر قشنگو نبینی.

بعضی وقتا ممکنه بمیری درحالی که توی همین دنیا باشی, درحالی که بازم همه ی آدمای قبلی رو

ببینی... اونوقت وقتیه که تو قلبت مردی.

بعضی وقتا کسایی که خیلی دوستشون دارین واصلا ازشون اتظار ندارین ممکنه باعث

این مردن بشن...

یادتون باشه دل کسی رو نشکنین شاید وقتی برای جبران نباشه, یا اگه باشه خیلی دیر باشه.

بقول یه عزیز:

یه بشقاب وقتی میشکنه بهم چسپوندنش سخته, ولی میشه

ولی وقتی برای بار دوم یا سوم میشکنه شاید بازم بتونی بهم بچسپونیش ولی ممکنه بعضی از تکه

هاش گم بشه...

 دل ظریف آدما از این حساس تره...

شاخه ای مغرور

یک روز گرم, شاخه ای مغرورانه وبا تمام قدرت خودش را تکان داد به دنبال آن برگهای ضعیف وکم

طاقت جدا شدند و آرام بر روی زمین افتادند. شاخه چندین بار این کار را دد منشانه وبا غرور خاصی

تکرار کرد  تا اینکه تمام برگها جدا شدند .شاخه از کارش بسیار لذت می برد.

برگی سبز و درشت وزیبا به انتهای شاخه محکم چسپیده بود وهمچنان از افتادن مقاومت می کرد.در این

حین باغبان تبر به دست داخل باغ در حال گشت و گذار بود و به هر شاخه ی خشکی که می رسیدآن را از

بیخ جدا می کرد و با خود می برد.

وقتی باغبان چشمش به آن شاخه ی خشک افتاد با دیدن تنها  برگ آن  از قطع کرئنش صرفنظر کرد. بعد

از رفتن باغبان مشاجره بین شاخه و برگ بالا گرفت و بالاخره دوباره شاخه مغرورانه و با تمام قدرت

چندین وچندین  بار خودش را تکاند تا اینکه به ناچار برگ با تمام مقاومتی که از خود نشان می داد از

شاخه جدا شد و بر روی زمین قرار گرفت.

باغبان در راه برگشت وقتی چشمش به آن شاخه افتاد بی درنگ با یک ضربه آن را از بیخ کند. شاخه

بدون آنکه مجال اعتراض داشته باشد بر روی زمین افتاد. ناگهان صدای برگ جوان را شنید که می گفت:

اگرچه به خیالت زندگی نا چیزم در دست بود ولی همین خیال واهی, پرده ای بود بر چشمان واقع نگرت که

فراموش کنی نشانه ی حیاتت من بودم...

مناجات بسیار جذاب گنجشک با خدا !

گنجشک با خدا قهر بود…….روزها گذشت و گنجشگ با خدا هیچ نگفت . فرشتگان سراغش را از خدا

می گرفتند و خدا هر بار به فرشتگان این گونه می گفت: می آید ؛ من تنها گوشی هستم که غصه هایش را

می شنود و یگانه قلبی هستم که دردهایش را در خود نگاه میدارد…..

و سرانجام گنجشک روی شاخه ای از درخت دنیا نشست. فرشتگان چشم به لب هایش دوختند، گنجشک

هیچ نگفت و خدا لب به سخن گشود : با من بگو از آن چه سنگینی سینه توست.

گنجشک گفت : لانه کوچکی داشتم، آرامگاه خستگی هایم بود و سرپناه بی کسی ام. تو همان را هم از من

گرفتی,

این طوفان بی موقع چه بود؟

چه می خواستی؟

لانه محقرم کجای دنیا را گرفت ه بود؟

(و سنگینی بغضی راه کلامش بست.)

سکوتی در عرش طنین انداخت فرشتگان همه سر به زیر انداختند. خدا گفت:ماری در راه لانه ات بود. باد

را گفتم تا لانه ات را واژگون کند. آن گاه تو از کمین مار پر گشودی.

گنجشگ خیره در خدائیِ خدا مانده بود.

خدا گفت: و چه بسیار بلاها که به واسطه محبتم از تو دور کردم و تو ندانسته به دشمنی ام برخاستی!

اشک در دیدگان گنجشک نشسته بود. ناگاه چیزی درونش فرو ریخت …

های های گریه هایش ملکوت خدا را پر کرد …

چهره زشت نفرت

معلم یک کودکستان به بچه های کلاس گفت که میخواهد با آنها بازی کند . او به آنها گفت که فردا هر کدام

یک کیسه پلاستیکی بردارند و درون آن به تعداد آدمهایی که از آنها بدشان میآید ، سیب زمینی بریزند و با

خود به کودکستان بیاورند.

فردا بچه ها با کیسه های پلاستیکی به کودکستان آمدند .

در کیسهء بعضی ها 2 بعضی ها 3 ، و بعضی ها 5 سیب زمینی بود.

روزها به همین ترتیب گذشت و کم کم بچه ها شروع کردند به شکایت از بوی سیب زمینی های گندیده . به

علاوه ، آن هایی که سیب زمینی بیشتری داشتند از حمل آن بار سنگین خسته شده بودند .

پس از گذشت یک هفته بازی بالاخره تمام شد و بچه ها راحت شدند.

معلم از بچه ها پرسید : از اینکه یک هفته سیب زمینی ها را با خود حمل می کردید چه احساسی داشتید ؟

بچه ها از اینکه مجبور بودند ، سیب زمینی های بد بو و سنگین را همه جا با خود حمل کنند شکایت داشتند.

آنگاه معلم منظور اصلی خود را از این بازی ، این چنین توضیح داد :

این درست شبیه وضعیتی است که شما کینه آدم هایی که دوستشان ندارید را در دل خود نگه می دارید و همه

جا با خود می برید . بوی بد کینه و نفرت قلب شما را فاسد می کند و شما آن را همه جا همراه خود حمل می

کنید . حالا که شما بوی بد سیب زمینی ها را فقط برای یک هفته نتوانستید تحمل کنید پس چطور می خواهید

بوی بد نفرت را برای تمام عمر در دل خود تحمل کنید ؟

دوست دارم

از پشت شیشه های بزرگ دلتنگی گریه میكنم و آرزو میكنم كه كاش

 برای یك لحظه فقط یك لحظه آغوش گرمت را احساس كنم ، میخواهم

 سر روی شانه های مهربانت بگذارم تا دیگر از گریه كم نشوم . تو مرا

به دیار محبتها بردی و صادقانه دوستم داشتی پس بیا و باز در این راه

تلاش كن اگر طاقت اشكهایم را نداری . در راه عشقی پاك تر و صادقانه تر،

 زیرا كه من و تو ما شده ایم پس نگذار زمانه بیرحم دلهایی را كه از هم

جدا نشدنی است را به درد آورد دلم را به تو دادم و كلیدش را به سوی

آسمان خوشبختی ها روانه كردم چه شبها كه تا سحر به یادت با

گونه های خیس از دلتنگی ها به سر بردم چه روزها با خاطراتت نفس

 كشیدم پس تو ای سخاوت آسمانی من …

مرا دریاب كه دیوانه وار دوستت دارم

اینو واسه کسی نوشتم که دیوانه وار عاشقشم

دلم تنگه برات عزیزم...

داستان عشق و دیگر احساسات

در روزگارهای قدیم جزیره ای دور افتاده بود که همه احساسات در آن زندگی می کردند: شادی، غم، دانش عشق و باقی

احساسات . روزی به همه آنها اعلام شد که جزیره در حال غرق شدن است. بنابراین هر یک شروع به تعمیر قایقهایشان

کردند.       

 اما عشق تصمیم گرفت که تا لحظه آخر در جزیره بماند. ازمانیکه دیگر چیزی از جزیره روی آب نمانده بود عشق تصمیم گرفت

 تا برای نجات خود از دیگران کمک بخواهد. در همین زمان او از ثروت با کشتی با شکوهش در حال گذشتن از آنجا بود کمک

 خواست.

 "ثروت، مرا هم با خود می بری؟”

ثروت جواب داد:

“نه نمی توانم. مقدار زیادی طلا و نقره در این قایق هست. من هیچ جایی برای تو ندارم.”

عشق تصمیم گرفت که از غرور که با قایقی زیبا در حال رد شدن از جزیره بود کمک بخواهد.

 "غرور لطفاً به من کمک کن.”

“نمی توانم عشق. تو خیس شده ای و ممکن است قایقم را خراب کنی.”

پس عشق از غم که در همان نزدیکی بود درخواست کمک کرد.

“غم لطفاً مرا با خود ببر.”

“آه عشق. آنقدر ناراحتم که دلم می خواهد تنها باشم.”

شادی هم از کنار عشق گذشت اما آنچنان غرق در خوشحالی بود که اصلاً متوجه عشق نشد.

ناگهان صدایی شنید:

” بیا اینجا عشق. من تو را با خود می برم.”

صدای یک  بزرگتر بود. عشق آنقدر خوشحال شد که حتی فراموش کرد اسم ناجی خود را بپرسد. هنگامیکه به خشکی رسیدند

 ناجی به راه خود رفت.

عشق که تازه متوجه شده بود که چقدر به ناجی خود مدیون است از دانش که او هم از عشق بزرگتر بود  پرسید:

” چه کسی به من کمک کرد؟”

دانش جواب داد: “او زمان بود.”

“زمان؟ اما چرا به من کمک کرد؟”

دانش لبخندی زد و با دانایی جواب داد که:

“چون  تنها زمان بزرگی عشق را درک می کند.”